من پیش از زادن مرده بودم

من از قبیله‌ی درد ِ زایمان‌ام

از قبرستان ِ شهر ِ زنان مرده‌زا

بکارت ِ مخدوش ِ مریم ِ هرجایی

و شرافت ِ مخصوص ِ حاجیان ِ بازاری

من طبیعت ِ انسانیت‌ام که انسانی نی‌است هیچ

که ذات ِ انسانیت، مرگ است

که مرگ، خشونت ِ خونی است که در رگ ماست.

و من پیش از زادن مرده بودم

و

خس خس ِ برگ‌ریزان ِ قبل ِ بهار بودم

یرقانی که به جان ِ طبیعت می‌افتاد

همیشه پیش از سبزی